Paradoks dziadka

Wstępem przedstawmy sobie “paradoks dziadka”:

Cofasz się w czasie i zabijasz swojego dziadka, gdy był dzieckiem. Wtedy nie rodzi się jeden z Twoich rodziców, ani Ty. Jak więc to możliwe, że zabiłeś/aś swojego dziadka, skoro nie możesz istnieć?

Ja mam problem z tym “paradoksem”, ponieważ nie jest to żaden problem ani paradoks – ponieważ nic się nie stanie, jeśli zabijesz swojego dziadka.

Żyjesz w teraźniejszości i żyjesz – jestes żywy/a. Twój dziadek był zabity przez Ciebie w dzieciństwie – Ty możesz o tym nie wiedzieć, ale takie były wydarzenia. Przeszłość już się wydarzyła. Cofasz się w teraźniejszości do przeszłości. Zabijasz swojego dziadka i nic sie nie dzieje, ponieważ zabicie Twojego dziadka nie ma żadnego wpływu na Twoją obecność na świecie. Po prostu zrobiłeś/aś to, co już się stało.

Logiczną konsekwencją, albo raczej wnioskiem z takiego przebiegu zdarzeń, jest to, że Twój dziadek tak naprawdę nie był Twoim dziadkiem 🙂 i Twoja babcia, no cóż… lepiej nie drążyć.

Co bardzo istotne w tego typu rozważaniach – należy pamiętać, że nie mają one nic wspólnego z nauką i jak wspomniał Caban Nadbałtycki w rozmowie ze mną, niczym się one nie różnią od rozważań teologów na temat tego, ile diabłów zmieści się na łebce od szpilki, bo tak jak diabły, podróże w czasie nie istnieją.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s